บทที่ 82 เรียกได้ตลอด

“ส่งกระเป๋าของฉันคืนมาได้แล้ว” เสียงหวานเอ่ยบอกไปยังชายหนุ่มที่กำลังมองเธออยู่ เขานิ่งมองดูท่าทีของหญิงสาวโดยที่ไม่คิดที่จะคืนให้เธอ มือเล็กยื่นมือไปข้างหน้าไม่ว่าอย่างไรเธอต้องได้กระเป๋าของเธอคืนแต่คนที่หน้ามึนยังคงรั้งไม่ยอมให้อย่างง่ายดายไม่ว่าอย่างไรต้องไปส่งให้ถึงที่

“เดี๋ยวถือขึ้นไปให้เวจะไปส...