บทที่ 44 ตอนที่ 22 ริมระเบียงชายทะเล (1)

ตอนที่ 22

ริมระเบียงชายทะเล

ทันทีที่ปลายสายพูดก็เป็นจังหวะเดียวกับที่รถของผมนั้นแล่นมาจอดที่หน้าโรงแรมพอดี สายตาของผมมองเข้าไปด้านในอย่างนึกชั่งใจก่อนจะปรายตามองไปที่คนขับรถ

“กลับบ้าน” ผมเอ่ยบอกกับคนขับรถด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นอย่างคนไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ แต่เมื่อคิดว่า หากรีบไปรับแม่ไปส่งโรงพยาบาลเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ