บทที่ 46 ลักพาตัว

ชนะศึกเดินเลียบชายหาดที่มืดมิด มีแค่ไฟจากท้องถนนที่ส่องให้พอเห็นเส้นทางเดิน เขากำลังเดินไปอย่างไร้จุดหมาย เขารู้สึกอยากไปให้พ้นๆ จะเป็นที่ไหนก็ได้

นี่เป็นหนแรกที่รู้สึกว่าทศกัณฐ์ไม่ใช่เซฟโซนสำหรับเขา

ชนะศึกนั่งลงบนพื้นทรายพลางทอดสายตามองทะเลอันมืดมิด

“เจอกันอีกแล้วนะครับ”

“คุณหนึ่ง” ชนะศึกหันไปมองคน...