บทที่ 47 ผัวเขาเมียเรา

ทศกัณฐ์ขับมาถึงตามหมุดที่ปักไว้ ตรงหน้าเป็นบ้านร้าง เขาจอดรถไว้ห่างไกลออกไปพอสมควร เมื่อเดินสำรวจรอบๆ บ้านก็เจอกับไม้ที่พอเหมาะพอเจาะ

“กูบอกให้ปล่อย!! อย่าแตะตัวกู! ไอ้สัส!” เสียงนั้นทำใจทศกัณฐ์ล่วงตุบ เขาเดินเข้าไปในบ้านอย่างไม่คิดรอตำรวจ

ครืน!

ภาพที่เห็นเรียกไอสังหารจากแววตาของใบหน้าคมคายได้เป็นอย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ