บทที่ 54 เริ่มเดินเกม

@อู่ TW

ชายหนุ่มที่ไม่รู้เรื่องและมีความสุขจนเผลอลืมใครบางคนไป กำลังนั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยว โดยมีเจ้าของมือหนาคู้ตัวคอยบีบนวดให้อย่างสบาย

ตั้งแต่กลับออกจากโรงพยาบาล ทศกัณฐ์แทบไม่ยอมให้ชนะศึกทำอะไร เดินก็แทบจะอุ้ม กินข้าวก็แทบจะป้อน สุขสบายไม่ต่างจากเจ้าชายจากประเทศอาหรับ

“โอ๊ย! เจ็บ! กดแรงคือจงใจหาเรื่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ