บทที่ 101 สัมผัสที่ไม่กล้าปล่อยมือ

แสงแดดอ่อนของยามสายโปรยลงเหนือถนนหินของเมืองหลวง เสียงเจรจาซื้อขาย เสียงหัวเราะเด็ก ๆ และกลิ่นหอมของอาหารที่ลอยมาตามลม สร้างบรรยากาศคึกคักอบอุ่นราวโลกอีกใบหนึ่ง ต่างจากโลกมืดอันโหดเหี้ยมที่ ซูจิ่งหลง คุ้นเคย

เขาเดินเคียงข้าง หลานเยว่ หญิงสาวผู้เย็นชาและสูงศักดิ์ในหัวใจของเขา มือใหญ่สอดกุมมือนางแน่นไ...