บทที่ 102 มื้ออาหารที่อร่อยที่สุดในชีวิต

ท้องฟ้ายามเย็นค่อย ๆ แปรเปลี่ยนจากสีทองสู่แสงส้มแดง ก่อนจะกลืนเข้าสู่ม่วงคล้ำ แสงสุดท้ายของวันทอดยาวเคลือบเส้นทางที่สองร่างกำลังก้าวเดินเคียงกันอย่างสงบเงียบ ตลอดทั้งวัน พวกเขาเดินชมความงดงามของเมืองหลวง ตั้งแต่ตลาดคึกคักไปจนถึงตรอกเงียบสงัด ทุกที่ที่ผ่านล้วนเต็มไปด้วยผู้คน แต่ซูจิ่งหลงกลับรู้สึกเสม...