บทที่ 104 คำพูดเฉือนใจ

ยามสนธยาคลี่คลุมทั่วทั้งจวน แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องลอดผ่านระแนงไม้เข้ามา แสงทองสลัวทอดเงายาวบนพื้นหินเรียบ บรรยากาศรอบกายสงบเงียบ มีเพียงเสียงสายลมพัดต้องใบไผ่ที่เสียดสีกันเป็นจังหวะอ่อนโยน

หลานเยว่ นั่งอยู่ริมหน้าต่าง เงาสะท้อนบนแววตาคมยังคงเย็นสงบตามแบบที่นางเป็นมาแต่แรก แม้หัวใจจะด้านชาเพราะถูกความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ