บทที่ 39 ยอมละทิ้งตรรกะทุกอย่าง

ทันทีที่รถม้าของหลานอวี้ซินแล่นกลับถึงจวน...เหล่าคนใช้ต่างรีบเข้ามาโอบรับร่างหญิงสาวที่แน่นิ่งลงจากรถม้า ใบหน้าอันเคยงดงามบัดนี้ช้ำเลือดช้ำหนอง มุมปากเปื้อนเลือด ดวงตายังปิดสนิท ร่างกายอ่อนแรงอย่างหมดสภาพแม่ทัพหลาน ซือเหยียนรีบก้าวออกจากห้องทันทีที่ได้ยินเสียงชุลมุน

“หลานอวี้ซิน! ลูกพ่อ… ใครมันกล้าท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ