บทที่ 47 รับภารกิจ

แม้ร่างจะใกล้พังทลาย… แต่แววตาของหลานหย่งจวินกลับยังทอประกายดื้อรั้นไม่จางหาย เขาหลับตาลงช้า ๆ อย่างคนไม่อยากเผชิญหน้ากับเงาสะท้อนในอดีตที่กลับมายืนอยู่ตรงหน้า น้องสาวสายเลือดเดียวกันเสียงแหบพร่าดังขึ้นเบา ๆ จากริมฝีปากซีดเซียว เต็มไปด้วยแรงกดทับจากบางสิ่งที่ค้างคาในอก

“ที่ผ่านมา… ข้าไม่คิดจะขอโทษเจ...