บทที่ 59 รอยร้าวในใจ

แม้เพียงการลงทัณฑ์เบื้องต้น ก็แทบกระชากวิญญาณของฟู่เหวินโหลวให้หลุดออกจากร่าง เนื้อหลังที่แตกยับจากแส้เฆี่ยนทำให้ทุกย่างก้าวที่เขาถูกลากนั้นทิ้งรอยเลือดเป็นทาง ทว่าความอัปยศยังไม่สิ้นสุด ชะตากรรมของเขายังถูกผลักให้ดำดิ่งลงลึกยิ่งกว่าห้วงนรก

ท่ามกลางแสงแดดยามสาย ขบวนรถม้านักโทษค่อย ๆ เคลื่อนตัวผ่านปร...