บทที่ 60 การมาเยือนของซ่งไห่หยาง

ณ เรือนส่วนตัวอันเงียบสงบของหลานหย่งจวิน บรรยากาศยามสายปลายฤดูใบไม้ผลิอบอวลด้วยกลิ่นดอกเหมยที่ปลิวมากับสายลม เขากำลังนั่งอยู่หน้าชุดน้ำชา มือที่เคยมั่นคงกลับสั่นไหวเล็กน้อยเมื่อยกถ้วยขึ้นจรดริมฝีปากเขาวางถ้วยลงอย่างเงียบงัน ก่อนถอนหายใจหนักราวกับแบกความรู้สึกบางอย่างที่ไม่อาจกลั่นออกมาเป็นถ้อยคำ

“ข้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ