บทที่ 83 วาระสุดท้ายที่ไม่มีผู้คนจดจำ

ตลอดเจ็ดวันเจ็ดคืน ร่างของหลี่เถี่ยนกวงถูกเหวี่ยงวนอยู่ในขุมนรกแห่งตัณหาอย่างไม่หยุดพัก เหล่าคนโฉดทั้งเจ็ดผลัดเปลี่ยนกันเข้าครอบครองราวกับเขาเป็นเพียงเครื่องบำเรอกาม มิใช่มนุษย์ผู้มีลมหายใจ พวกมันหัวเราะเย้ยทุกครั้งที่มองเห็นแววตาอับอายของเขา คำพูดหยาบโลนและเต็มไปด้วยความดูหมิ่นไหลรดลงมาราวกับน้ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ