บทที่ 87 ภาพฝัน

ในห้องโถงที่เงียบสงัด แสงเช้าส่องลอดหน้าต่างไม้เข้ามาเป็นลำ เสียงสนทนาของสองบุรุษผู้ผ่านศึกและผ่านโลกมามากมายดังขึ้นช้า ๆ แม่ทัพหลานซือเหยียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงหนักแน่นแต่แฝงความเหนื่อยล้า“เจ้าวางใจเถอะ… ข้าจะไม่ให้ใครก้าวเหยียบเรือนข้าอีก เพียงเท่านี้… ข้ากับนางก็แทบจะมองหน้ากันไม่ติดอยู่แล้ว”

เขาร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ