บทที่ 89 ไอ้ง่อยผู้ผุดมาจากนรก

ถนนยามค่ำคืนยังคงสว่างไสวด้วยแสงโคม แว่วเสียงผู้คนคึกคักอยู่ไกล ๆ หลานเยว่จูงมือบุตรชายตัวน้อยก้าวเดินออกจากย่านงานเทศกาลไปยังเส้นทางกลับจวน รอยยิ้มอ่อนโยนยังประดับอยู่บนใบหน้าเมื่อก้มลงมองลูก แต่ในความสงบนั้น ดวงตาคมใต้แพขนตายาวกลับฉายประกายเยือกเย็น แฝงแววระแวดระวังที่ไม่มีผู้ใดล่วงรู้

เงามืดสองข้...