บทที่ 25 ฉินกุ้ยเฟยสติหลุด

ภายในตำหนักหรูหราที่เคยโอ่อ่าและเต็มไปด้วยบริวารคอยปรนนิบัติ บัดนี้กลับหลงเหลือเพียงความเงียบงันและกลิ่นอายแห่งความพินาศ ‘ฉินกุ้ยเฟย’ ในชุดฉลองพระองค์ยับเยิน ใบหน้างดงามที่เคยเชิดชูอีโก้สูงส่ง บัดนี้ซีดเซียวไร้สีเลือด ดวงตาดุจงูพิษแดงก่ำจากการร้องไห้คร่ำครวญและกรีดร้องด้วยความคลุ้มคลั่งมาตลอดทั้งคืน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ