บทที่ 109 คนที่ไม่ควรมีชีวิตอยู่

“……” มือที่หลินเสี่ยวถงจับแก้วกาแฟชะงักไปเล็กน้อย เธอเงยหน้ามองคนตรงข้าม แล้วตอบอย่างสงบนิ่ง

“อาจเป็นเพราะฉันดวงดีก็ได้”

ความจริงแล้วหลินเสี่ยวถงเองก็ไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงมาอยู่ในโลกนี้ ความทรงจำช่วงนั้นพร่าเลือนเล็กน้อย บางทีตัวตนเดิมของเธออาจตายไปแล้ว หรือไม่ก็แค่หลับไปตื่นหนึ่ง แล้วก็มาอยู่ที่นี่

แ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ