บทที่ 115 ดอกไม้ช่อแรกจากเขา

“คุณไป๋ อย่าเข้าใจผิด”

โจวเหยียนยิ้มขึ้นมาอย่างที่แทบไม่เคยเห็น รอยยิ้มนั้นในแสงสลัวกลับยิ่งดูพิกลพิการขึ้นอีกหลายส่วน เขาลุกขึ้นยืน

“สำหรับเรื่องฆ่าคน ผมไม่เคยรู้สึกผิด”

“คะ…คุณ…”

ร่างของเล่อไป๋เวยสั่นเทาอย่างห้ามไม่อยู่ ทรุดล้มลงกับพื้น มองชายที่ค่อยๆ ก้าวเข้ามาใกล้ทีละก้าว ขณะกำลังคิดจะแลกไอเทมเอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ