บทที่ 138 คืนที่เขาไม่ยอมจากไป

“นอนพักให้ดี เดี๋ยวพรุ่งนี้ก็หายแล้ว” โจวเหยียนห่มผ้าให้เธอใหม่ แต่เขาไม่ได้ลุกออกไป

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง โจวเหยียนมองคนที่ขดตัวอยู่บนเตียง ตัวสั่นเล็กน้อย คิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะขึ้นไปนอนข้างๆ แล้วดึงเธอเข้ามากอด

เมื่อกอดเธอไว้แล้ว เขารู้สึกว่าแสงในห้องสว่างเกินไป จึงคิดจะลุกไปปิดไฟ เหลือไว้เพียงโค...