บทที่ 142 บทที่ 142 หัวใจที่หวั่นไหว

หลินเสี่ยวถงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะเดินเข้าไปหาเขาด้วยท่าทีทั้งขำทั้งจนใจ เขย่งปลายเท้า ยกมือแตะหน้าผากของเขาเบาๆ

“เงยหน้าขึ้น แล้วไปนอนที่โซฟา”

กลิ่นหอมอ่อนๆ ลอยเข้ามา โจวเหยียนชะงักไปชั่วขณะ ก่อนจะทำตามคำพูดของเธอ เดินไปนอนลงบนโซฟาอย่างว่าง่าย

หลินเสี่ยวถงหันไปหยิบผ้าขนหนูชุบน้ำมาวางบนหน้าผากของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ