บทที่ 151 ในที่สุดเธอก็ฟื้นแล้ว

หลินเสี่ยวถงค่อยๆ ลืมตาขึ้น ภาพแรกที่ปรากฏในสายตาคือใบหน้าของโจวเหยียนที่ดูอิดโรยอย่างเห็นได้ชัด

“ถงถง…คุณตื่นแล้ว”

น้ำเสียงของโจวเหยียนแหบต่ำ พยายามกดกลั้นอารมณ์ที่เอ่อล้นเอาไว้

เมื่อเห็นแววตาดีใจของเขา รวมถึงดวงตาที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดแดง หลินเสี่ยวถงก็ชะงักไปเล็กน้อย

“คุณ…ไม่ได้หลับมานานแค่ไหนแล้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ