บทที่ 161 พี่ชายที่ไม่คาดคิด

ข้อมือถูกโจวเหยียนคว้าไว้ เจียงหยวนหมิงค่อยๆ เงยหน้ามองผู้มาเยือน สีหน้าไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย ก่อนจะยิ้มบางๆ

“อ้อ…ที่แท้ก็เป็นน้องเขยนี่เอง”

ในยามนี้เจียงหยวนหมิงดูราวกับเป็นฝ่ายกุมสถานการณ์ มองโจวเหยียนด้วยรอยยิ้มที่แฝงความหมายลึกซึ้ง

โจวเหยียนที่สีหน้าเย็นชานิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถามเสียงต...