บทที่ 25 ความอบอุ่นที่ไม่เคยมี

หลังงานเลี้ยงจบลง หลินเสี่ยวถงรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย พอเดินออกมาข้างนอก ก็พบว่าฝนเริ่มตกเสียแล้ว ลมพัดมาในยามค่ำคืน พาเอาความหนาวเย็นให้ยิ่งชัดเจนขึ้น

โจวเหยียนถอดเสื้อคลุมของตัวเองมาคลุมให้เธอ “ถงถง ใส่นี่สิ”

“ฉันไม่หนาว” หลินเสี่ยวถงแม้จะรู้สึกเย็นอยู่บ้าง แต่เขาเองก็ใส่เสื้อไม่หนานัก อีกเดี๋ยวคนขั...