บทที่ 27 บทที่ 27 ทางกลับบ้าน

“โจวเหยียน เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม”

เสียงของหลินเสี่ยวถงฟังดูอ่อนแรงเล็กน้อย เขาออกไปนานกว่าครึ่งชั่วโมงแล้ว จะไม่ให้เป็นห่วงก็ยาก

“เธอกลับมาก่อนเถอะ ฉันกินยาแก้ปวดแล้ว เดี๋ยวก็ไม่เป็นอะไร”

พออาการปวดทุเลา เธอก็จะลงไปซื้อเองได้

“อืม”

เมื่อได้ยินเสียงหอบเบาๆ จากปลายสาย รวมถึงน้ำเสียงที่พยายามกดกลั้...