บทที่ 32 บทที่ 32 ไม่ใช่เด็กอีกแล้ว

โจวเหยียนที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้ยินแล้วมุมปากก็โค้งขึ้นเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว

สวนสนุกเป็นสถานที่ที่เขาเคยอยากไปมากในวัยเด็ก แต่ตอนนี้เขาโตแล้ว ความรู้สึกเหล่านั้นก็เลือนหายไปนานแล้ว ทว่าเป็นเพราะเธอ กลับเกิดความอบอุ่นบางอย่างขึ้นมาอีกครั้ง

“ถงถง โลกนี้ไม่มีผีนะ”

“ฉันรู้ แต่ก็ยังกลัวอยู่ดี” น้ำเสียงทั้งจน...