บทที่ 72 สองใบหน้าของโจวเหยียน

หลินเสี่ยวถงเหลือบดูเวลา ช่วงชั่วโมงเร่งด่วนหลังเลิกงาน รถติดทีไรก็ชวนให้หงุดหงิดทุกที มีแค่บางครั้งที่ดวงดีจริงๆ ถึงจะรอดจากรถติดไปได้หวุดหวิด

ถึงจะเจอรถติดมานับครั้งไม่ถ้วน หลินเสี่ยวถงก็ยังไม่ชินอยู่ดี เธอหยิบกล่องเหล็กจากในรถ เปิดออกแล้วหยิบลูกรสมิ้นต์ขึ้นมาหนึ่งเม็ด แกะแล้วใส่ปาก

ลูกอมนี้โจวเ...