บทที่ 94 บทที่ 94 เมื่อเขาไม่ยอมหย่า

ก่อนที่เขาจะเดินออกไป หลินเสี่ยวถงก็อดเอ่ยขึ้นไม่ได้ “คุณพักผ่อนให้ดีนะคะ”

เมื่อได้ยินคำพูดนั้น โจวเหยียนหันกลับมา สบตากับสายตานิ่งสงบของเธอ ในแววตานั้นมีประกายยินดีวาบหนึ่งผ่านขึ้นมา ก่อนจะจางหายไปในพริบตา เพียงชั่วเสี้ยววินาทีเดียว หลินเสี่ยวถงก็ยังสังเกตเห็นมัน

เมื่อประตูปิดลง เธอก็เข้าใจขึ้นมา...