บทที่ 40 คนที่กลับมา

ตอนที่ 40 — คนที่กลับมา

กลิ่นดอกเหมยลอยอยู่ในอากาศอย่างแผ่วเบา

หลินอวี้นั่งนิ่งอยู่บนพื้น มือของเขายังคงยื่นค้างไปข้างหน้า ราวกับเมื่อครู่ยังพยายามคว้าร่างของหลินจื่อเหวินเอาไว้

แต่ตรงหน้าไม่มีใครอีกแล้ว

เหลือเพียงดอกเหมยสีขาวหนึ่งดอกวางอยู่บนพื้น

กลีบดอกของมันยังสั่นไหวราวกับเพิ่งตกลงมา

“พี่…...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ