บทที่ 43 จดหมายจากตัวข้าในอดีต

ตอนที่ 44 — จดหมายจากตัวข้าในอดีต

หลินอวี้จ้องกระดาษในมืออยู่นาน

ปลายนิ้วของเขาสั่นเล็กน้อย

ลายมือบนกระดาษเก่าแก่จนหมึกบางส่วนจางไปแล้ว แต่ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปี เขาก็จำลายมือของตัวเองได้

ตัวอักษรทุกตัวเหมือนกับที่เขาเขียนในชาตินี้

เหมือนจนไม่มีทางเป็นของคนอื่น

“ถึงข้าในชาติสุดท้าย…”

เพียงประโยค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ