บทที่ 137 ความมืดครอบงำ 1/2

ความมืดครอบงำ 1/2

(อื้ม ลุงส่งคนไปช่วยแล้ว พวกนั้นปลอดภัยดีกำลังเดินทางมา แล้วเฟยหลงเป็นอะไรมากหรือเปล่า)

“ยังไม่ฟื้นเลยครับ คงต้องรอให้ฟื้นก่อน”

(แล้วหลาน…)

ยังไม่ทันที่เฉินหลงจะพูดจบ ปลายสายก็มีเสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นมาด้วยความเป็นห่วง

(เป่าเป้ย โอเคดีใช่ไหม ?)

“ครับพี่ ผมสบายดี” เฉินเป่าพูดพร้อม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ