บทที่ 20 ร้ายกว่าหลินหลินก็หยางหยางนี่แหล่ะ 4
"คือว่า" หญิงสาวเริ่มเข้าเรื่องอย่างอ้อมโลก "ในชีวิตของคนเรานั้นนะ ต้องเจอกับอะไรหลายๆอย่าง คนหลายๆแบบเยอะแยะมากมาย ไว้ใจใครไม่ได้ ถ้าเราไม่ทำเขา เขาก็ทำเรา ท่านว่าจริงหรือไม่"
หลี่หงจินหยางเพียงรับฟังนิ่งๆขณะสนใจเพียงข้าวต้มในถ้วย พลางเอ่ยเสียงราบเรียบ "ถ้าเราไม่ฆ่าเขา เขาก็ฆ่าเรา"
"หือ!" หลินหลินอุทาน ฆ่าเลยรึ!
"เจ้าอยากให้ข้า ไปฆ่าใคร"
"หา!"
ชายหนุ่มถามขึ้นด้วยสีหน้าบ่งบอกได้ว่า การฆ่าเป็นเรื่องธรรมดา
หลินหลินถึงกับนิ่งงันกระพริบตาปริบๆ
ชายหนุ่มหญิงสาวเพียงนั่งจ้องหน้ากันและกันนิ่งๆโดยมีเพียงโต๊ะเล็กๆกั้นกลาง
ฝ่ายหนึ่งจ้องหน้าหญิงสาวด้วยแววตาคมเฉี่ยวฉายแววดุดันพร้อมเชือดนิ่มๆด้วยมาดสุขุมนุ่มลึกดูดีมีชาติตระกูล
ส่วนอีกฝ่ายหนึ่งจ้องหน้าชายหนุ่มด้วยดวงตากลมโตเม้มริมฝีปากเพียงนิด ก่อนคลี่ยิ้มสดใสแฝงความเจ้าเล่ห์ร้ายกาจอย่างไม่ปิดบัง
ร้ายกว่าหลินหลินก็หยางหยางนี่แหล่ะ!
เดี๋ยวพรุ่งนี้จัดเลย....
หลินหลินคิดในใจอย่างปลื้มปริ่มไม่เปลี่ยนแปลง
"หยางหยาง..."
หลินหลินกระซิบกระซาบคล้ายกับว่าอยู่ท่ามกลางคนแปลกหน้าไม่ได้อยู่กันเพียงลำพังสองต่อสองภายในห้องของคอนโดแห่งนี้
"ว่า..."
ชายหนุ่มรับคำสั้นๆ ขณะวางช้อนในมือลงข้างถ้วยข้าวต้มก่อนจะปรายสายตาขึ้นมองหลินหลินอย่างรอฟังว่าหญิงสาวจะเอ่ยสิ่งใด เขาไม่รู้ตัวเลยว่าเริ่มคุยกับหญิงสาวตรงหน้าได้เป็นธรรมชาติมากยิ่งขึ้น
"จริงๆแล้ว ก็ไม่ต้องถึงขั้นฆ่าใครหรอกนะ แค่..."
หลินหลินเขยิบเก้าอี้ของตัวเองเข้าใกล้เก้าอี้ของชายหนุ่มนามหลี่หงจินหยางอีกนิด ก่อนพูดกระซิบกระซาบต่อเนื่องด้วยสายตาแพรวพราวรอยยิ้มร้ายกาจ
"แค่คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ไปไหนไปกัน แค่นั้น"
จบคำก็ส่งยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่หน้าชายหนุ่ม
หลี่หงจินหยางเพียงก้มมองใบหน้านั้นของหลินหลินนิ่งๆ
รอยยิ้มของหญิงสาวเขาดูได้ไม่ยากว่านางกำลังจะหลอกล่อเขาด้วยจริตมารยาของสตรีเพศ
เขาเพียงแค่นึกขันจึงยกมุมปากขึ้นส่งยิ้มน้อยๆตอบกลับไป
แต่หารู้ไม่ว่ารอยยิ้มเพียงเล็กน้อยนี้ทำใครบางคนถึงกับชะงักงัน หน้าร้อนผ่าว
หลินหลินถึงกับยิ้มเก้อค้างกลางอากาศด้วยสีหน้าเหรอหราอย่างโง่งม
นั่นเขายิ้มใช่มั้ย
ใช่? ไม่ใช่?
เขายิ้ม!
หลินหลินกรีดร้องอยู่ในใจด้วยใบหน้าที่ตีเนียนเรียบเฉย
เธอเพียงกลอกตากลมโตมองบนก่อนเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นแก้เก้อ ขณะเขยิบเก้าอี้ถอยกลับออกมา แล้วก้มหน้าก้มตากินข้าวต้มในถ้วยต่อ พลางคิดในใจ
ไม่ได้นะหลินหลิน
แกจะเป็นซุปตาร์ใจแตกไม่ได้
หยางหยางของเธอคงไม่ย่องเข้าห้องของเธอแน่
แต่...
ไม่แน่ว่าเธอนั่นแหล่ะที่จะเป็นฝ่ายย่องเข้าหาเขา
แค่ก แค่ก
หลินหลินถึงกับสำลักข้าวต้มเมื่อคิดถึงภาพว่าเธอย่องเข้าห้องของชายหนุ่มแล้วทำมิดีมิร้ายเขา
หลี่หงจินหยางยังคงก้มหน้ามองหลินหลินนิ่งๆ รอยยิ้มน้อยๆแต่ร้ายกาจกว่ามากยังคงประดับอยู่บนใบหน้าของเขา
เขาพอจะจับความคิดของนางได้
คิดจะใช้เล่ห์เหลี่ยมกับเขาหรือ
ไม่ง่ายนักหรอก
"เช่นนั้น" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มสีหน้าเรียบเฉยแต่แววตาทอประกายเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ
"เจ้ากับข้า...เราควรอยู่ด้วยกันตลอดเวลา ใช่หรือไม่"
หลินหลินยิ่งหน้าแดงเห่อร้อนขึ้นมาเมื่อเห็นสายตาของเขาที่ไม่ใช่แค่ฉายแววดุดันเหมือนเคย ก่อนพยักหน้าหงึกๆกลอกตาไปมาอย่างใช้ความคิดแล้วโพล่งออกมาอย่างมั่นหน้า ซ่อนความคิดชั่วร้าย
"แน่นอน ท่านต้องคอยติดตามข้าเพื่อปกป้องข้า แค่นั้น ไม่มีอะไรเกินนั้น โอเค๊!"
หลี่หงจินหยางเพียงมองตอบหลินหลินด้วยมาดเรียบนิ่งเหมือนเดิมเพิ่มเติมขึ้นมาคือคิ้วขมวดกันมุ่น
ประโยคแรกๆ เขาพอเข้าใจ แต่...โอเค๊ นี่มันอะไร?
"เขาเรียกว่าบอดี้การ์ด"
หลินหลินขยายความ แต่เหมือนว่าจะไม่ได้ช่วยอะไร
เพราะชายหนุ่มยิ่งเพิ่มปมที่คิ้วเข้มมากยิ่งขึ้นแม้สีหน้าจะยังคงเฉยชา
หญิงสาวถึงกับหัวเราะคิก
น่ารักอ่ะ!
เธอจึงอธิบายต่อ "คล้ายกับองครักษ์ประจำตัวองค์หญิงอย่างไรเล่า ท่านเป็นองครักษ์ ส่วนข้าเป็นองค์หญิง"
หลี่หงจินหยางถึงกับถลึงตาใส่ นางช่างบังอาจ!
"อา...ต้องฉลอง" หลินหลินเอ่ยขึ้นก่อนลุกขึ้นไปที่ตู้เย็น โดยไม่เคยจะสนใจสีหน้าดุดันของอีกฝ่ายแต่อย่างใด
วันนี้เธอได้บทนางเอก ไม่ต้องทำรายงานเอง แล้วก็ได้ใส่ชุดสีแดงงามเด่นที่สุดในอีเว้นประจำวัน
และวันพรุ่งนี้เธอจะมีหนุ่มเหนือธรรมชาติสุดหล่อเป็นบอดี้การ์ดให้ฟรีๆ
อา...ต้องฉลอง ต้องฉลอง เบียร์อยู่ไหน เธอคิดในใจอย่างอารมณ์ดี
หลี่หงจินหยางเพียงมองตามร่างระหงสมส่วนของสตรีตรงหน้านิ่งๆด้วยอารมณ์ที่บอกไม่ถูก
สตรีนางนี้ นางร้ายกว่าที่เขาคิด!
หลินหลินหยิบขวดเบียร์ในตู้เย็นขึ้นมาก่อนจะเปิดขวดแล้วกรอกใส่แก้วตรงด้านหน้าของชายหนุ่มหนึ่งใบและอีกหนึ่งใบสำหรับตนเอง
เธอยกแก้วของเธอขึ้นชนกับแก้วของชายหนุ่มนิดนึงก่อนยกขึ้นจรดริมฝีปากของตัวเองแล้วดื่มลงคอ
หลี่หงจินหยางมองน้ำสีอำพันในแก้วจึงพอจะเข้าใจได้ว่ามันเป็นเครื่องดื่มชนิดหนึ่งซึ่งอาจจะเป็นเหล้าของคนในยุคนี้ เขาจึงลองยกขึ้นดื่มบ้าง
"รสชาติดีหรือไม่" เธอถามเขาเมื่อเห็นเขายกแก้วขึ้นดื่มอึกใหญ่
"ดียิ่ง" ชายหนุ่มตอบตามความรู้สึก
เขาคิดว่ามันดีจริงๆแต่มันค่อนข้างจะอ่อนไปถ้าเทียบกับเหล้าในแคว้นต้าหลี่
หลินหลินมองหยางหยางของเธอนิ่งๆ
เธอเริ่มคิดแผนร้ายกาจได้อีกแล้ว
เธออยากเห็นเทพบุตรแสนเย็นชาของเธอ
เมา...
