บทที่ 72 ความจริงของวัตถุประหลาด 1

ทั้งสองเพียงนั่งเคียงกันพลางจ้องมองกันและกันอย่างต้องการสื่อความหมายทางสายตา ถึงแม้ว่าจะไม่มีคำพูดใดๆที่มากมายไปกว่านี้ กินใจมากกว่านี้ แต่แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว มันมากเกินพอแล้ว...

ในเวลาต่อมา

บุคคลทั้งหมดในคณะของหลี่หงจินหยางจึงเข้ามาในเขตของสำนักหมื่นโลกันต์

ภายในอาณาเขตของสำนักหมื่นโลกันต์แห่งนี...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ