บทที่ 125 ตอนที่ 44.1 มีค่าและมีอยู่จริง

แปซิฟิก Part

บ่ายสองโมงของต้นเดือนพฤศจิกายนพอไอ้โอ้โทรมาบอกว่าเย็นนี้เจ้านายของมันชวนผมมาทานข้าวที่ร้านอาหารของเขา ผมก็ละมือจากงานที่ร้านกับคลินิกทุกอย่างแล้วเดินลิ่วกลับห้องไอ้โอ้ที่ผมสถาปนาว่าเป็นห้องของตัวเองตั้งแต่ขายเพนท์เฮาส์ทิ้ง เสื้อผ้าหลายตัวถูกคว้ามาสวมใส่แล้วส่ายหัวในความไม่ชอบใจเพรา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ