บทที่ 150 ตอนที่ 52.2 ไม่เคยเป็นคนสำคัญ

แปซิฟิก Part 

หมับ! “อย่าบอกนะว่านี่เป็นสาเหตุที่มึงกลับบ้านดึกทุกคืนน่ะ” มันตกใจถึงแสงจะสว่างไม่พอให้เห็นแววตามันชัดเจนแต่ผมมั่นใจว่าภายใต้ความนิ่งเงียบของมันแฝงไว้ด้วยความตกใจ

“จะกลับบ้านหรือจะตามเด็กมึงไปล่ะแล้วแต่นะกูยังไงก็ได้อยู่แล้ว”

“กลับด้วยกันนะ” มือผมที่ผละจากแขนมันถูกมันคว้าไป...