บทที่ 178 ตอนที่ 61.3 ความรู้สึกที่เรียกว่าความสุขจริง ๆ

แปซิฟิก Part 

และก็เป็นอย่างที่ผมคิดไว้คือไม่ถึงหนึ่งชั่วโมงพ่อก็มาปรากฏตัวอยู่ที่ร้านของผม อีกทั้งยังขลุกตัวอยู่นั่นทั้งวันเพื่อจะโน้มน้าวให้ผมพาส้มโอไปนอนที่บ้าน แถมยังมีห้อยท้ายไว้ว่าผมจะพาคนที่ห้องไปด้วยก็ได้นะอีกต่างหาก พอห้าโมงเย็นปุ๊บพ่อก็ถือวิสาสะจูงมือหัวจุกขึ้นรถปั๊บจนผมถลาตัววิ่งตามแ...