บทที่ 33 ตอนที่ 11.3 สนองอารมณ์ให้กับข้อเสนอ

เหมันต์ Part

พลั่ก! “พอแล้ว!” พรึ่บ! พอผลักมันออกไปแทนที่มันจะหยุดแต่เปล่าเลยครับมันกลับลุกขึ้นยืนถอดเสื้อผ้าตัวเองจนเหลือแค่มนุษย์ผู้ชายเนื้อตัวเปลือยเปล่าแววตาหงอยเหงาอยู่ตรงหน้าผมสายตาตัวเองอดกวาดมองไปทั่วร่างกายมันไม่ได้ ผิวขาวนี้คงเป็นเพราะมันไม่เคยตรากตรำกับดวงตะวันเลยสินะ กล้าม...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ