บทที่ 51 ตอนที่ 18.2 ไม่ใช่หน้าที่ที่ต้องใส่ใจ

เหมันต์ Part 

“นึกยังไงถึงชวนมากินข้าวล่ะโอ้” 

“ทำไมต้องนึกด้วยล่ะหรือเข็มไม่สะดวกมาด้วยกันรึเปล่า” มีแค่เสียงหัวเราะแผ่วเบาของผู้หญิงที่นั่งเบาะข้างคนขับโดยมีผมเป็นสารถีให้แต่จากนั้นเธอก็ไม่ได้พูดอะไรอีกนอกจากฮัมเพลงเบา ๆ เหมือนที่สายตาผมก็เอาแต่จับจ้องอยู่กับการจราจรตรงหน้า 

ช่วงเย็นวันศุกร...