บทที่ 53 ตอนที่ 18.3 ไม่ใช่หน้าที่ที่ต้องใส่ใจ

เหมันต์ Part 

พลั่ก! เพียะ! อยู่ดี ๆ อาการแสบจนชาทั่วแขนก็ทำให้ผมถึงกับคิ้วขมวดโดยอัตโนมัติ มันเป็นบ้าอะไรอีกวะคนอะไรหาเรื่องเก่งฉิบหาย

“เป็นบ้าอะไรของมึงอีก”

“ไม่ต้องมาหาเรื่องด่ากูก่อนเลยนะมึงนั่นแหละที่จะโดนกูสับจนละเอียดน่ะ!” กำลังหลับสบายแท้เชียวแต่ต้องสะดุ้งตื่นเพราะโดนรบกวนในเวลา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ