บทที่ 57 ตอนที่ 20.1 เริ่มมีหัวใจไม่ใช่แค่เครื่องจักรสังหาร

เหมันต์Part 

“เดี๋ยวจะมีคนมารับของค่ะรอสักครู่นะคะ”

“ไม่เป็นไรครับผมฝากไว้ด้วยละกันขอบคุณมากครับ” ถุงผ้าที่มีกล่องปูผัดผงกะหรี่ถูกผมวางไว้ที่หน้าเคาน์เตอร์แล้วหันหลังเดินกลับไปที่รถของตัวเอง ล้อรถเคลื่อนออกจากหน้าคอนโดหรูในขณะที่อีกมือกดหาตำแหน่งคอนโดของใครอีกคนที่ได้รับพิกัดมาจากไอ้ไผ่ 

เป็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ