บทที่ 23 ความเจ็บที่หอมหวาน 4

“ก๊อก ก๊อก คุณพิตต้าคะ ได้เวลาอาหารเย็นแล้วค่ะ” เสียงสาวใช้เรียกเตือนเธออยู่หน้าห้อง หญิงสาวต้องปาดน้ำตาให้แห้ง สูดลมหายใจลึกๆ ก่อนจะตอบออกไปด้วยเสียงที่พยายามควบคุมไม่ให้สั่นเครือ

**“จ๊ะ เดี๋ยวพิตต้าลงไป” พิยะตาลุกขึ้นสูดลมหายใจอีกครั้ง ใบหน้าแดงระเรื่อคงปกปิดไม่ได้ หญิงสาวจำต้องเดินลงไปทั้งๆท...