บทที่ 61 ขอจองหัวใจ 1

สายลมที่พัดไหวพลิ้วต้องร่างกายของคนที่ยืนมองความสวยงามของธรรมชาติยามฟ้าสาง เกลียวผมดำขลับขยับตามแรงลมจนมือต้องคอยรวบเอาไว้ไม่ให้ปกปิดใบหน้า

“โด่ง” คนถูกเรียกหันไปมองเสียงที่คุ้นเคย ชายหนุ่มรูปงามยืนอยู่ไม่ห่างเท่าไรเขาส่งยิ้มให้หล่อนอย่างเป็นมิตร

“มาแต่เช้าเลยนะคะ”

**“วันนี้ผมว่างเลยอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ