บทที่ 79 สองคนสองใจ 2

ร่างเพียวสูงเดินเฉิดฉายถือข้าวของพะรุงพะรัง กระเช้าผลไม้ใบใหญ่บดบังหล่อนจนเกือบมองไม่เห็นทรวดทรง ดนุพรเมียงมองหาคนในคฤหาสน์หรูแต่ก็ไม่มีใครออกมาต้อนรับซักคน

“ไม่ไหนกันหมดเนี่ย บ้านเงียบเชียบเหมือนไม่มีคนอยู่เลยนะ”

**“พิตต้า...อยู่ไหนกันจ๊ะ” คนสงสัยถือโอกาสเดินขึ้นไปชั้นบนของบ้าน อาจจะได้เจ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ