บทที่ 97 บทส่งท้าย

“อุบ แหวะ” เสียงโอกอากดังออกมาจากห้องน้ำ ชายหนุ่มที่ห่วงใยเดินเข้าไปช่วยลูบหลังลูบไหล่ให้คนไม่สบายโล่งขึ้น แต่เมื่อเห็นอาการแล้วเขาถึงกับปิดปากปิดจมูกพะอืดพะอมไปด้วย

“เป็นยังไงบ้างครับ ไหวมั้ย”

“ค่ะ โด่งยังไหวค่ะ”

“ดูสิ หน้าซีดหมดเลย”

“ก็โด่งไม่สบายนี่คะ”

**“อาการของคุณเหมือ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ