บทที่ 176 เกิดใหม่ฉันไม่ขอเป็นทาสบำเรอคุณ Chapter 14

สองชั่วโมงต่อมา

ภาคีขับรถกลับบ้าน เขาขับรถไม่พูดไม่จา ได้แต่หันมองคนนั่งเบาะด้านข้างเนืองๆ โกรธก็โกรธ เป็นห่วงก็เป็นห่วง หวงก็หวง มันปนเปกันจนแยกไม่ออกว่า ความรู้สึกใดมากกว่ากัน ส่วนตัวต้นเหตุนั่งนิ่ง ไม่พูดคุยกับภาคีเช่นกัน ลอบมองเขาหลายครั้ง โดยเฉพาะรอยแตกตรงหางคิ้ว

ปัง...

“อุ้ย!” สองเสียงด...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ