บทที่ 27 พายุหึง 3

27

“โอ๊ย!” แม้โซฟารับแขกของขุนพลจะนุ่ม ตามราคาสูงเกือบหนึ่งแสน ทว่าแรงเหวี่ยงจากความหึงหวงนะคนโกรธ ทำให้ร่างเล็กเจ็บร้าว จนแทบขยับแขนไม่ไหว บวกกับอาการเวียนหัวยังคงอยู่ เธอจึงไม่แรงแม้แต่ขยับตัวนั่ง

“ไม่ต้องมาสำออย เมื่อกี้ยังระริกระรี้กับมันอยู่เลย” ขุนพลกระชากแขนเธออีกครั้ง “ทำไม ฉันป้อนให้เธอไม...