บทที่ 32 นับหนึ่งถึงร้อย 2

32

“ญ่า เธอมาที่นี่ได้ยังไง” เสียงดังตามอารมณ์ ศรัณยาหุบยิ้ม สีหน้าอาบความตกใจระคนกลัว

“แม่โทรไปชวนญ่ามาที่นี่เองแหละ แกจะเสียงดังทำไม เรื่องแค่นี้เอง” วันฤดีเป็นคนเฉลย เดินไปนั่งบนโซฟา ศรัณยายกมือไหว้บิดามารดาเจ้านาย ก้มหน้าเล็กน้อย ไม่กล้าสบตาขุนพล “แม่อยากให้แหวนรู้จักคุ้นเคยกับญ่าก่อนทำงานน่ะ ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ