บทที่ 36 ทนไม่ไหว 2-2

36

ตกเย็น

ตลอดทั้งวันขุนพลเหมือนคนบ้า ใจเขาไม่อยู่กับตัว หัวสมองไขว้คิดถึงศรัณยา โทรไปหานับสิบสายทว่าเธอไม่รับสักสาย ส่งข้อความทางไลน์ก็ไม่เปิดอ่าน  ทางเฟชบุ๊กก็ด้วย ราวกับว่าเธอตัดขาดจากเขาก็ว่าได้ หากเย็นนี้เขาไม่เห็นเลขาหน้าหวานในงานเลี้ยง ขุนพลคงเข้าขั้นคลั่งระดับร้อย

ขุนพลมาถึงโรงแรมประมาณห้...