บทที่ 42 บทส่งท้าย รักเธอมากมายมหาศาล 2

42

ศรัณยาเคยตกใจนับครั้งไม่ถ้วน ทว่าไม่มีเหตุการณ์ใด คำพูดใด ทำให้ตนตกอยู่ในอาการนี้ ชนิดที่เรียกว่าท่วมท้น มอหน้าเขาตาค้างเติ่ง แทบกระพริบไม่ได้ หัวใจก่อนหน้านี้ว่าเต้นแรง วินาทีนี้เพิ่มระดับไปอีกสิบเท่า

“เอาไว้พี่จะบอกญ่าอีกครั้งนะ พี่มีเรื่องจะพูดกับญ่าเยอะเลย” ขุนพลจูบหน้าผากศรัณยา เธอไม่คลายค...