บทที่ 52 เหนื่อยไปทั้งร่างกายและหัวใจ

เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง วลัยวรรณขยับตัวหันไปมองชายหนุ่มที่นอนอยู่ข้างๆ เธอ หญิงสาวค่อยๆ ใช้ผ้าห่มคลุมกายพร้อมดันตัวเองให้ลุกขึ้นนั่ง เธอพยายามกลั้นน้ำตาและเสียงสะอื้นเอาไว้ ที่ทำเพราะประชดตัวเอง...ไม่มีใครรักไม่มีใครสนใจเธอ...สุดท้ายแล้วก็มีแค่ความว่างเปล่าอยู่ดี...

เธอเกลียดเวลาที่ตัวเองอ่อนแอ

โยธิ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ