บทที่ 48 ตอนพิเศษ 1

100 ปีต่อมา…

“คิก ๆ ๆ ฮ่า ๆ ๆ”

“เลิกหัวเราะเถอะขอรับท่านอิฐ”

“นั่นสิขอรับ ไม่เห็นจะต้องหัวเราะหัวคลอนขนาดนี้เลย ไม่ใช่เรื่องน่าขำขนาดนั้นสักหน่อยนะขอรับท่านอิฐ” สุวรรณกับสุวานนั่งหน้ามุ่ยเมื่อลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของราชายมราชยังคงนั่งหัวเราะเขาทั้งสองมาตลอดหนึ่งร้อยกว่าปีนี้ นั่นเป็นเพราะว่าเขาทั้งสอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ